خلوتی با قدسی مشهدی
بخش ۸
ساقینامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز مردان بود شکر پیکان به جاکه دل میدهد، دل ز جا رفته را
۲
یکی گرز را گر فشردی به مشتنماندی ز اعضاش چیزی درست
۳
یکی در قلم کردن خشک و ترشکافش دو سر کرده تیغ دو سر
۴
چنان گرم شد دستبرد یلانکه پامال گردید اجل در میان
صفحهٔ ۱ از ۲۵