خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای غمت یار بی نوایی هابا من از دیرش آشنایی ها
۲
از چراغ رخت به خانه چشمدر شب تیره روشنایی ها
۳
گفت پای از رهت گریزانمتا به کی این گریز پایی ها
۴
سگ کویت به من نمود رقیببودش این هم ز خود نمایی ها
صفحهٔ ۱ از ۲