خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه رها کنی به شوخی سر زلف دلربا راکه ازو بهم برآری همه وقت حلقه ها را
۲
به دوصد ادب برآن در چو خطاست برگذشتنحرکات نامناسب ز چه رو بود صبا را
۳
نشود ز گرد فتنه سر کوی دوست خالیبدو زلف اگر بروبد همه عمر خاک پا را
۴
شب و روز غیر دردی نخورم بر آستانتکه دوای خوبرویان نرسد من گدا را
صفحهٔ ۱ از ۲