خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بلندآوازه بلبل در گلستان کرد دستان راکه در جای بلند آنجا نباید داد بستان را
۲
تقاضای جهان کرد از چمن آواره بلبل راکه تا سرمنزل زاغ و زعن سازد گلستان را
۳
به جای بغی و عدوان خهوشتر آن باشد که بنوازیبه شکر روزگار بی‌نیازی تنگدستان را
۴
کلید دولت وارستگی کی اوفتد بر کفازاین ده روزه دنیا به دنیا پای بستان را
صفحهٔ ۱ از ۲