خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم بهانه رویت زیاد می‌گیردبه شوق وصل تو فال زیاد می‌گیرد
۲
رخت هر آن چه ز عاشق‌کشی نمی‌داندز چشم شوخ سیاه تو یاد می‌گیرد
۳
ز روی تجربه مغروری از جهان غلطستکه دهر هر چه به هر کس که داد می‌گیرد
۴
تو شاه کشور حسنی ولی عدالت کنکه شاه مملکت از عدل و داد می‌گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲