خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۱۷ - و برای او علیه الرحمه
کتاب النصایح و التنبیه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو روز گر دلی از عیش دهر آباد استچه جای خنده که این خانه سست بنیاد است
۲
در این سراچهٔ فانی خوشا به حال کسیکه او ز بندگی روزگار آزاد است
۳
چراغ عمر که روشن از اوست شام حیاتهنوز صبح نگردیده کُشتهٔ باد است
۴
نبسته طرف کسی از رفاقت نااهلبه احتیاط بزن مشت راکه فولاد است
صفحهٔ ۱ از ۴