خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که مهر نبی و ولی پناه من استدعای نایب حق ورد صبحگاه من است
۲
ز پادشاه و گدا فارغم بحمد اللّهگدای خاک ره دوست پادشاه من است
۳
ز وصل او نشکیبم گرم به تیغ زنندرمیدن از در دولت نه رسم و راه من است
۴
به حال من نظری میکن ای امام زمانکه التفات تو کفاره گناه من است
صفحهٔ ۱ از ۲