خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هان مژده ای بیار صبا از دیار دوستتا در طلب دلم شود امیدوار دوست
۲
کحل جواهری به من آر ای نسیم صبحزان خاک نیکبخت که شد رهگذار دوست
۳
یا نامهای بیار که تعویذ جان کنمیا جان کنم نثار خط مشکبار دوست
۴
خواهم ز حق که از مدد بخت کارسازبر حسب آرزو شودم کار و بار دوست
صفحهٔ ۱ از ۲