خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا اگر گذری افتدت به کشور دوستبیار سوی محبان پیامی از در دوست
۲
وگر چنان که در آن حضرتت نباشد یاربرای دیده بیاور غباری از در دوست
۳
غبار درگه او توتیای دیده کنیمبدین وسیله ببینیم سوی منظر دوست
۴
بسوختیم ز هجران شراب وصل بیارکه آب دوست نشاند شرار آذر دوست
صفحهٔ ۱ از ۲