خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردم دیده ما جز به رهت ناظر نیستدل سرگشته ما غیر تو را ذاکر نیست
۲
اشکم احرام طواف حرمت میبنددگرچه از خون دل خویش دمی طاهر نیست
۳
بسته دام قفس باد چو مرغ وحشیطایر سدره اگر در طلبت طایر نیست
۴
عاقبت راه بیابد به جناب عالیتهر که اندر طلبت همت او قاصر نیست
صفحهٔ ۱ از ۲