خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توئی به جای دو جدت سر جهان را تاجسزد که از رؤسای جهان ستانی باج
۲
ز چه برآ و جهان را چو آب روشن کنبه روشنائی روشنتر از شب معراج
۳
برآی تو ز تو گیرد چراغ عقل فروغبرآی تا ز تو یابد متاع شرع رواج
۴
برآی تا به حضور تو مرده زنده شودبرآی تا به ظهورت شود هبا وهاج
صفحهٔ ۱ از ۲