خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اینچنین عالی بنا در عرصه عالم کم استکس نکرد اینسان بنایی تا بنای عالم است
۲
تا پی بوسه به خاک آستانش لب نهندپشت گردون زیر پای خاکبوسانش خم است
۳
آب لطفش می چکد از سقف بر دیوار و دراین درختانش که بینی سبز و خرم زان نم است
۴
کی ز تصریف زمان فک گردد از وی تا ابددال دولت کز ازل در سدره او مدغم است
صفحهٔ ۱ از ۳