خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۳ - یک قصیده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست باران این که می بارد ز ابر نوبهارگوییا افلاکیان بر خاکیانند اشکبار
۲
زین مصیبت کاوفتاد اهل زمین را می سزدگر بگرید آسمان بر حال ایشان زار زار
۳
این همه خون کز دل پر داغ ما بر خاک ریختجای آن دارد که گل چون لاله روید داغدار
۴
کرده است این غم سرایت در همه مرغان باغبر چمن بگذر که تا در نوحه بینی صد هزار
صفحهٔ ۱ از ۲