خلوتی با عرفی
شمارهٔ ۷ - در مدح میر ابوالفتح
قصیده‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق کو، تا خرد بر اندازدعود شوقی به مجمر اندازد
۲
درد را در دلم بپالایدعافیت را به بستر اندازد
۳
مرغ جان را ؛ برد، بباغ گلیکه اگر پر زند پراندازد
۴
صید دل را کشد ببند کسیکه اگر سر کشد؛ سر اندازد
صفحهٔ ۱ از ۲۳