خلوتی با مولانا
بخش ۵۹ - دوم بار در سخن کشیدن سایل آن بزرگ را تا حال او معلوم‌تر گردد
دفتر دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفت آن طالب که آخر یک نفسای سواره بر نی این سو ران فرس
۲
راند سوی او که هین زوتر بگوکاسپ من بس توسن‌ست و تندخو
۳
تا لگد بر تو نکوبد زود باشاز چه می‌پرسی بیانش کن تو فاش
۴
او مجال راز دل گفتن ندیدزو برون شو کرد و در لاغش کشید
صفحهٔ ۱ از ۱۴