خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر فرازد چو علم، آه سحرگاهی مادو جهان پر شود از کوکبه شاهی ما
۲
در حقیقت بر ما، بت شکنی خودشکنی ستصیت اسلام بود، بانگ انا اللّهی ما
۳
بس که بار غم هجر تو، گران افتاده ستسایه، از ضعف ندارد سر همراهی ما
۴
چون دل عرش جناب، آینه داری داریمکو سکندر که زند کوس فلک جاهی ما؟
صفحهٔ ۱ از ۲