خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چراغان کرده ام از داغ دل، ویرانهٔ خود راکه چون پروانه، در رقص آورم دیوانهٔ خود را
۲
فروغ شمع من، خاصیت بال هما داردمرصع پوش، در محفل کند، پروانهٔ خود را
۳
به جرم اینکه دایم از سبو چشم طمع داردفکندم چون گل اشک از نظر، پیمانهٔ خود را
۴
اساس شهر و کو، از اشک پرشورم خطر داردبه هامون می فشانم، گریهٔ مستانهٔ خود را
صفحهٔ ۱ از ۲