خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سواد هند، خاطرخواه باشد بی کمالان رانماید خانهٔ تاریک، روشن چشم عریان را
۲
درین محفل، سپندم بر دل بی تاب می لرزدمباد از غنچهٔ لب بشکفاند، راز پنهان را
۳
همین تنها نه من در خاک و خون غلتیدهٔ اویمنهاد آن زلف مشکین بر زمین، ناف غزالان را
۴
به محفل از می گلگون، چراغ شیشه روشن شدبشارت باد از ما، زاهد گم کرده ایمان را
صفحهٔ ۱ از ۲