خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن از من کشیدی، شعله ورکردی جهانی راچرا انگشت بر لب می زنی آتش بیانی را؟
۲
کمی نبود خراش سینه ام را ای هلال ابروبه داغ دل چه ناخن می زنی آزرده جانی را؟
۳
مبادا پرده از دل، آه خون آغشته بر داردبه روی کار مفکن بخیهٔ زخم نهانی را
۴
ز داغ لاله پیکر در غبار خاطر تنگمچمن پیرای عشقت ریخت، طرح گلستانی را
صفحهٔ ۱ از ۲