خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز داغ عشق چون خورشید، دارم چتر شاهی راسر ژولیده ام برد از میان، صاحب کلاهی را
۲
به دنیا از فلک سایی، سرم هرگز فرو نایدگدایی می شمارد همّت من، پادشاهی را
۳
به زیر تیغ او چشم از رخش پوشیده می دارمکه ترسم حیرت از یادم برد، عاجز نگاهی را
۴
حبابش می شود از شوخ چشمی، چهره با داغماگر در بحر شوید، دامن بختم، سیاهی را
صفحهٔ ۱ از ۲