خلوتی با مولانا
بخش ۷۶ - حکایت استر پیش شتر کی من بسیار در رو می‌افتم و تو نمی‌افتی الا به نادر
دفتر سوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفت استر با شتر کای خوش رفیقدر فراز و شیب و در راه دقیق
۲
تو نه آیی در سر و خوش می‌رویمن همی‌آیم بسر در چون غوی
۳
من همی‌افتم به‌رو در هر دمیخواه در خشکی و خواه اندر نمی
۴
این سبب را باز گو با من که چیستتا بدانم من که چون باید بزیست
صفحهٔ ۱ از ۵