خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۷ - در وصف خود و انتقاد از بی هنران
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ازچهل سال فزون شد که به شیرین سخنیمن چو خورشید در اقطار جهانم مشهور
۲
آن سرافیل نفس سوخته ام کزتف دلمی دمد از گلوی خامهٔ من نفخهٔ صور
۳
بالد از تربیت نالهٔ من شعلهٔ شوقزیر بال نفسم، گرم شود آتش طور
۴
هر گهر کز رک نیسان قلم ریخته امبود آویزه ی گوش و بر ایام و شهور
صفحهٔ ۱ از ۴