خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۸ - در رثای پدر علامه اش طاب ثراه
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپهر از مرگت ای صاف حقیقت، بی صفا گشتهنمی ماند به سرکیفیتی، مینای خالی را
۲
کشیدی تا ز من دست نوازش، ای چمن پیرامثل چون بید مجنون گشته ام، آشفته حالی را
۳
تو در پیرانه سر رفتیّ و من هم در غمت پیرمبه حسرت می کنم هر لحظه یاد خردسالی را
۴
نهان ای عرش رفعت، تا ندیدم در دل خاکتندانستم که پوشد خاک سافل، کوه عالی را
صفحهٔ ۱ از ۲