خلوتی با جامی
بخش ۱۰
روضهٔ سوم (در ذکر پادشاهان)
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میان معاویه و عقیل بن ابی طالب دوستی تمام بود و مصاحبت بر دوام. روزی در راه محبتشان خاری افتاد و بر چهره مودتشان غباری نشست عقیل از معاویه ببرید و از آمد و شد مجلس او پای درکشید.
۲
معاویه عذرخواهان به وی نوشت که ای مطلب اعلای بنی عبدالمطلب و ای مقصد اقصای آل قصی و ای آهوی نافه گشای عبدمناف و ای منبع مکارم بنی هاشم، آیت نبوت در شأن شماست و عز رسالت در خاندان شما، کجا شد آن همه بزرگواری و حلم و بردباری، باز آی که از رفته پشیمانم و از گذشته پریشان.
۳
تا کی هدف ناوک کین خواهم بودوز دوری تو بی دل و دین خواهم بود
۴
بر روی زمین پیش توام رو به زمیندر زیر زمین نیز چنین خواهم بود
صفحهٔ ۱ از ۴