خلوتی با جامی
بخش ۲
روضهٔ پنجم (در عشق و ذکر حال عاشقان)
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میان دو خردمند سخن عشق می رفت، یکی گفت: خاصیت عشق همیشه بلا و رنج است و عاشق همه وقت محنتکش و بلاسنج. دیگری گفت: خاموش باش همانا که تو هرگز آشتی بعد از جنگ ندیده ای و چاشنی وصال بعد از فراق نچشیده ای. هیچ کس از صافی دلان عشق پیشه لطیفتر نیست و از گران جانان دور ازین اندیشه کثیفتر نی.
۲
پرتو شاهد عشق است جمال دل مردکی کند میل جمال آن که به دل نیست جمیل
۳
گر بدین قاعده حجت طلبد نادانیحجتم بس بود: الجنس الی جنس یمیل
صفحهٔ ۱ از ۱