خلوتی با جامی
بخش ۱۱ - معزی
روضهٔ هفتم (در شعر و بیان شاعران)
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معزی - رحمه الله تعالی، وی در زمان دولت معز الدنیا و الدین سنجر بن ملکشاه بود و از مداحان اوست و معزی نسبت به اوست.
۲
و آنچه او را در زمان وی از علو شأن و رفعت درجه میسر شد کم شاعری را میسر شده و گویند که سه کس از شعرا در سه دولت اقبالها دیدند و قبولها یافتند که کس نیافت: رودکی در عهد سامانیان و عنصری در دولت محمودیان و معزی در دولت سنجریان.
۳
و سبب وفات وی آن بود که روزی سلطان از درون خرگاه تیر می انداخت و او بیرون خرگاه ایستاده بود، ناگاه تیری خطا شد و بر وی آمد، بیفتاد و مرد و از جمله سخنان وی است این چند بیت:
۴
تا نگار من ز سنبل بر سمن پرچین نهادداغ حسرت بر دل صورتگران چین نهاد
صفحهٔ ۱ از ۳