خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل دیوانه زان پیوسته خو با کودکان داردکه کودک جیب و دامن پر ز سنگ امتحان دارد
۲
دلم با حلقۀ زلفت گرفته آنچنان الفتکه چون مرغ شکسته بیضه رَم از آشیان دارد
۳
مرا ای ناخدا بگذار در غرقاب حیرانیندارد عقل من باور که این دریا کران دارد
۴
غرور حسن کِی فرصت دهد تا ماه من داندکه در کوی ملامت عاشقی بی خانمان دارد
صفحهٔ ۱ از ۲