خلوتی با حکیم نزاری
بخش ۲۰ - آشتی کردن روز با شب و مدح شاه
مثنوی روز و شب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روز چون شب به عذر سر بنهاداو هم افگند شیوه‌ای بنیاد
۲
گفت: «هستی تو یار دیرینهمحرم روزگار دیرینه
۳
سخنی بود در میان قایممن و تو هر دو مدعی دایم
۴
به نهایت رسید و غایت کارکردی اقرار بعد چند انکار
صفحهٔ ۱ از ۳