خلوتی با نیر تبریزی
بخش ۱۸ - آمدن فرشتهٔ ابر به جهت یاری
آتشکدهٔ نیر (اشعار عاشورایی)
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد فرشته ارض سوی آسمانکه فرشته ابر باز آمد دمان
۲
گفت کای باران رحمت را تو ابردر شگفتی مانده از صبر تو صبر
۳
این جفاها را تحمل تا به کی؟ای یمین قدرت دادار حی
۴
حکم فرما تا ز ابر ای ذالفتوحهین برانگیزم ز نو، طوفان نوح
صفحهٔ ۱ از ۴