خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دودی ز آهم ار بدرون نی اوفتدآتش بخشک و تر ز صدای وی اوفتد
۲
از سر ربود هوش من آنچشم پرخمارتادیگر اتفاق افاقت کی اوفتد
۳
آرد مذاق حکمت اشراق طبع میعکسی اگر زروت بجام می افتد
۴
سلطان اگر بدولت وصلت رسد بخواباز چشمش افسر جم و تخم کی اوفتد
صفحهٔ ۱ از ۳