خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه من از تنگی دام است که در فریادممی بنالم که بسر وقت رسد صیادم
۲
سیر شد زینچمن سبز دل ناشادمکاش میکرد بخود روی قفس صیادم
۳
تیر کز شست بشد باز نگردد کمانپند پیران چه کنم من که دل از کف دادم
۴
گشت دور فلک از منت تعمیر مراخنک آنروز که سیلی برد از بنیادم
صفحهٔ ۱ از ۳