خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارددر آتش من که با من نوگل من سرگران دارد
۲
بیابانی است بی‌پایان من آن سرگشته آهوییکه هر سو رو کند صیاد تیری در کمان دارد
۳
که این حال عجب یا رب نهان با محتسب گویدکه شوخی دل ز من برده است و روی از من نهان دارد
۴
ز لبخندی مرا از گریه دامن پر گهر کردیمگر لعل لبت خاصیت شه گوهران دارد
صفحهٔ ۱ از ۲