خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان در خور خدنگ تو ابرو کمان نبودورنه دل رقیق تو نامهربان نبود
۲
صد بار کشته بود ز جورم نهیب هجرگر بوسۀ وداع مر احرز جان نبود
۳
دیدم بخواب دوش که هم بستر منیهر گر به بخت خفته مرا اینگمان نبود
۴
گفتم ببوسه جان دهمت سر کشیدو گفتدر ملک حسن بوسه چنان رایگان نبود
صفحهٔ ۱ از ۲