خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شوددل ز دوزخ میر اندیشه که دلگیر شود
۲
جان شیرین من است آن لب میگون جاناحاش لله که کس از جان چنین سیر شود
۳
تا نظر میرود از موی تو سر پیدا نیستوای بر دل اگر این رشته گرهگیر شود
۴
زود میری تو و من تشنهٔ دیرین به لبتصلح و جنگ من و تو تا بچه تدبیر شود
صفحهٔ ۱ از ۴