خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۲۸
سایر اشعار
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جدا ز گوشۀ چشم تو گوشۀ نگزیدمکه با خیال تو هر ساعتش بخون نکشیدم
۲
بتار طرۀ موئی شکست بال امیدمسزای من که شب تیره ز آشیانه پریدم
۳
از آن اشاره ابرو و خندۀ لب شیرینبسان مرغ شکاری میان بیم و امیدم
۴
شنیدمی که تو دشمن تو از و دوست گدازیهزار شکر که دیدم بچشم آنچه شنیدم
صفحهٔ ۱ از ۱