خلوتی با نیر تبریزی
بخش ۵۹ - وله ایضا رحمه الله
لآلی منظومه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شه کبریا منشا توئی که امیر عز مجلّلیبه تو زیبد عرش جلال حق که به تاج قدس مکلّلی
۲
چو نخواست حق ز کمال خود نظری به سوی مثال خودبگرفت پیش جمال خود ز هویت تو سینجلی
۳
لمعات نخله موسوی نفخات خلقت عیسویز فروغ روی تو پرتوی ز هوای گوی تو شمألی
۴
توئی ای امیر جهانگشا که ز بدو خلقت ماسویبه سریر رفعت کبریا نه نشسته چون تو مجللی
صفحهٔ ۱ از ۴