خلوتی با نیر تبریزی
بخش ۶۲ - ایضا قصیده من کلام آقا میرزا اسماعیل، المتخلص به نیر طاب ثراه، در مدح امیرالمؤمنین
لآلی منظومه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا تا کی در این عالم غم و جور و محن بینیبکار خویشتن هردم دو صد عقد و شکن بینی
۲
اگر خواهی که در بزمی درآئی بهر استیناسبسان شمع مجلس اشگریزی تب بتن بینی
۳
وگر سوی گلستان رو کنی وقتی پی نزهتهمه گل خوار بینی گلستان بیت الحزن بینی
۴
وگر خواهی که از الحان مرغان چمن وقتیغمی از دل زدائی جمله را زاغ و زغن بینی
صفحهٔ ۱ از ۸