خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تغییری ای صنم بده اطوار خویش رامپسند بر من این همه آزار خویش را
۲
هرگز نیامدی و تسلی دهم چو طفلهردم ز مقدمت دل بیمار خویش را
۳
پرمایه را نظر بفرومایه عیب نیستیکره ببین ز لطف خریدار خویش را
۴
مرغان ز آشیانه برون افتاده‌ایمگم کرده‌ایم ماره گلزار خویش را
صفحهٔ ۱ از ۳