خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیوسته مرا ز غم تب و تابای مایهٔ خوشدلی تو دریاب
۲
می دهد که حیات این جهان هستمانند حباب بر سر آب
۳
پا از سر و سر ز پا ندانماز دست تو چون کشم می ناب
۴
شب تا به سحر چو چشم انجماز دیدهٔ ما ربوده ای خواب
صفحهٔ ۱ از ۳