خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا بکی یار بکام دگران خواهد بودچشم امید دل من نگران خواهد بود
۲
زان تعلل وز ما صبر و تحمل تا چندما بر این شیوه و دلدار بران خواهد بود
۳
عوض بادهٔ گلگون صراحی چندمشیشهٔ دیده ز خون جرعه فشان خواهد بود
۴
تا کیم شعلهٔ دل روشنی خلوت و یارشمع در انجمن مدعیان خواهد بود
صفحهٔ ۱ از ۳