خلوتی با وحدت کرمانشاهی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نشوئید به می دفتر دانایی رانتوان پای زدن عالم رسوایی را
۲
سرنوشت ازلی بود که داغ غم عشقجای دادند به دل لاله صحرایی را
۳
آنکه سر باخت به صحرای جنون می‌داندکه چه سوداست به سر این سر سودایی را
۴
برو از گوشه‌نشینان خرابات بپرسلذت خلوت و خاموشی و تنهایی را
صفحهٔ ۱ از ۳