خلوتی با نظامی عروضی
بخش ۱۰ - حکایت نه - قرآن در نظر ولید بن مغیره
مقالت اول: در ماهیت دبیری و کیفیت دبیر کامل و آنچه تعلق بدین دارد
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غایت فصاحت قرآن ایجاز لفظ و اعجاز معنی است و هر چه فصحا و بلغا را امثال این تضمین افتاده است تا به درجه ایست که دهشت همی‌آرد و عاقل و بالغ از حال خویش همی‌بگردد و آن دلیلی واضح است و حجتی قاطع بر آن که این کلام از مجاری نفس هیچ مخلوقی نرفته است و از هیچ کام و زبانی حادث نشده است و رقم قدم بر ناصیهٔ اشارات و عبارات او مثبت است.
۲
آورده‌اند که یکی از اهل اسلام پیش ولید بین المغیرة این آیت همی خواند:
۳
قیل یا ارض ابلعی ماءک و یا سماء اقلعی و غیض الماء و قضی الامر و استوت علی الجودی
۴
فقال الولید بن المغیرة:
صفحهٔ ۱ از ۲