خلوتی با مولانا
بخش ۲۴ - در بیان آنک هیچ چشم بدی آدمی را چنان مهلک نیست کی چشم پسند خویشتن مگر کی چشم او مبدل شده باشد به نور حق که بی یسمع و بی یبصر و خویشتن او بی‌خویشتن شده
دفتر پنجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پر طاوست مبین و پای بینتا که سؤ العین نگشاید کمین
۲
که بلغزد کوه از چشم بدانیزلقونک از نبی بر خوان بدان
۳
احمد چون کوه لغزید از نظردر میان راه بی‌گل بی‌مطر
۴
در عجب درماند کین لغزش ز چیستمن نپندارم که این حالت تهیست
صفحهٔ ۱ از ۲