خلوتی با مولانا
بخش ۳۵ - در بیان آنک ما سوی الله هر چیزی آکل و ماکولست همچون آن مرغی کی قصد صید ملخ میکرد و به صید ملخ مشغول میبود و غافل بود از باز گرسنه کی از پس قفای او قصد صید او داشت اکنون ای آدمی صیاد آکل از صیاد و آکل خود آمن مباش اگر چه نمیبینیش به نظر چشم به نظر دلیل و عبرتش میبین تا چشم نیز باز شدن
دفتر پنجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرغکی اندر شکار کرم بودگربه فرصت یافت او را در ربود
۲
آکل و ماکول بود و بیخبردر شکار خود ز صیادی دگر
۳
دزد گرچه در شکار کالهایستشحنه با خصمانش در دنبالهایست
۴
عقل او مشغول رخت و قفل و درغافل از شحنهست و از آه سحر
صفحهٔ ۱ از ۱۲