خلوتی با غروی اصفهانی
فی مدح الامام ابی جعفر الباقر علیه السلام
مدایح الامام ابی جعفر الباقر علیه السلام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار آمد هوا چون زلف یارم باز مشکین شدزمین چون رویش از گل‌های رنگارنگ رنگین شد
۲
نگارستان چینی شد زمین از نقش گوناگونچمن رشک ختن از باسمن و زبوی نسرین شد
۳
دل آشفته شد محو گلی از گلشن طاهااسیر سنبلی از بوستان آل یاسین شد
۴
چگویم از گل رویش؟ مپرس از سنبل مویشز فیض لعل دلجوش مذاق دهر شیرین شد
صفحهٔ ۱ از ۵