خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با نیک و بد دنیا خوش باشچون بادۀ صافی بیغش باش
۲
بر خاک چو آب برم آراموز باد هوی نه چو آتش باش
۳
از خلق زمانه کناره بگیریا با همگی بکشاکش باش
۴
با مردم نادان کله مزنتسلیم کن و بز اخفش باش
صفحهٔ ۱ از ۲