خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بسته دل اندر خوان طمعوی خسته تن از پیکان طمع
۲
ای مرغ دلت پیوسته کباباز نائرۀ سوزان طمع
۳
فریاد که آب رخت را ریختبر خاک مذلت، نان طمع
۴
حیف است یوسف طبع عزیزدر بند و غل زندان طمع
صفحهٔ ۱ از ۲