خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن دل که ز عشق چه غنچه شکفتهر نکته که گفت ز حسن تو گفت
۲
بیدار غمت از صبح ازلتا شام ابد یک لحظه نخفت
۳
گوش دل هر هوشیار دلیهر نغمه شنفت هم از تو شنفت
۴
مژگان من دلرفته ز دستجز خاک ره کوی تو نرفت
صفحهٔ ۱ از ۲