خلوتی با ایرج میرزا
شمارهٔ ۳۲ - شکایت از دوری امیر نظام و مدح قائم مقام
قصیدهها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه
۲
غم ای امیر بدان سان فرا گرفته دلمکه از فزونی بر آه بسته دارد راه
۳
اگر گواهی بر صدقِ مدّعا باشددلِ امیرم بر صدقِ مُدَّعا است گواه
۴
یکی قصیده به درگاهِ او فرستادمکه در جوابم بویی رسد از آن درگاه
صفحهٔ ۱ از ۶