خلوتی با ایرج میرزا
شمارهٔ ۴۱ - پیام به شیرازیان
قطعهها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
استاد کُلّ فی الکُلّ شوریده است در شعرتنها نه من بر آنم مَردُم همه بر آنند
۲
از اهل ذوق شیراز خواهم که گاه گاهیبا خوبرو نگاری چون کامِ دل برانند
۳
هر عضو او که بینند از عضو دیگرش بهزان عضو بوسهای چند بر یاد من ستانند
۴
وان گاه با سه انگشت آن لذت از لب خویشگیرند و رو به تهران از بهر من پَرانند
صفحهٔ ۱ از ۲